ELEŞTİRMEYEN TUTUM

Yargılama konusunda İsa’nın sözü şudur — Yapma. Ortalama Hristiyan son derece keskin bir eleştirmendir. Eleştiri insanın sıradan yetisinin bir parçasıdır; fakat ruhsal alanda eleştiriyle hiçbir şey başarılmaz. Eleştirinin etkisi eleştirilen kişinin güçlerini bölüp parçalamaktır; eleştirmek için doğru konumda bulunan tek Kişi Kutsal Ruh’tur, yalnızca O neyin yanlış olduğunu incitmeden ve yaralamadan gösterebilir. Eleştirel bir tutum içindeyken Tanrı’yla birlikteliğe girmek olanaksızdır; bu tutum seni katılaştırıp kinci ve zalim yapar, üstün biri olduğun düşüncesinin pohpohlayıcı merhemini sana sürer. İsa, öğrenci olarak senin eleştirmeyen tutumu geliştirmen gerektiğini söyler. Bu bir kez yapılıp sonsuza dek tamamlanmaz. Seni üstün kişinin yerine koyan her şeyden sakın.

İsa’nın nüfuz eden bakışından kaçış yoktur. Senin gözündeki çöpü görürsem bu, kendi gözümde bir mertek olduğu anlamına gelir. Sende gördüğüm her yanlışı, Tanrı bende de bulur. Her yargıladığımda, kendimi mahkûm ederim (bkz. Romalılar 2:17-20). Başka insanlar için ölçü çubuğu kullanmayı bırak. Her insanın durumunda her zaman hakkında hiçbir şey bilmediğimiz bir gerçek daha vardır. Tanrı’nın yaptığı ilk şey bizi ruhsal bir bahar temizliğinden geçirmektir; bundan sonra insanda gurura yer kalmaz. Tanrı’nın lütfundan ayrı içimde ne bulunduğunu ayırt ettikten sonra umutsuzluğa düşebileceğim bir insanla hiç karşılaşmadım.