ÖNCE TANRI

Güven Konusunda Önce Tanrı’yı Koy.

"İsa onlara güvenmiyordu . . . çünkü insanın içinden geçenleri biliyordu." Yuhanna 2:24-25

Rabbimiz hiçbir insana güvenmedi; yine de hiçbir zaman kuşkucu olmadı, hiçbir zaman kinlenmedi, hiçbir insan konusunda hiçbir zaman umutsuz olmadı, çünkü güvende önce Tanrı’yı koydu; O Tanrı’nın lütfunun herhangi bir insan için yapabileceklerine mutlak biçimde güvendi. Güvenimi önce insanlara bağlarsam, sonunda herkes konusunda umutsuzluğa düşerim; kinlenirim, çünkü insandan hiçbir insanın asla olamayacağı şeyi talep etmişimdir — mutlak biçimde doğru olmasını. Kendinde ya da başka herhangi birinde Tanrı’nın lütfundan başka hiçbir şeye asla güvenme.

Tanrı’nın Gereksinimlerini Önce Koy.

"İşte, Senin isteğini yerine getirmeye geldim, ey Tanrı." İbraniler 10:9

Bir insan gördüğü gereksinime itaat eder; Rabbimizin itaati Babasının isteğineydi. Bugünkü haykırış şudur — "Yapacak bir iş bulmalıyız; putperestler Tanrı olmadan ölüyor; gidip onlara O’nu anlatmalıyız." Her şeyden önce Tanrı’nın kişisel olarak içimizdeki gereksinimlerinin karşılandığını görmeliyiz. "Bekleyin ta ki. . . ." Bu Kolej bizi Tanrı’nın gereksinimleriyle doğru ilişkiye getirmeyi amaçlar. Tanrı’nın içimizdeki gereksinimleri karşılandığında, O zaman başka yerlerdeki gereksinimlerini fark etmemiz için yolu açacaktır.

Tanrı’nın Emanetini Önce Koy.

"Benim adımla böyle bir küçük çocuğu kabul eden Beni kabul etmiş olur." Matta 18:5

Tanrı’nın emaneti Kendisini bana bir bebek olarak vermesidir. Tanrı kişisel yaşamımın bir "Beytlehem" olmasını bekler. Doğal yaşamımın Tanrı Oğlu’nun içimde yaşayan yaşamı tarafından yavaş yavaş görünüm değiştirmesine izin veriyor muyum? Tanrı’nın nihai amacı Oğlu’nun benim ölümlü bedenimde görünür kılınmasıdır.