İSA’NIN ÖĞRETTİĞİ GİBİ DÜŞÜN

Dua hakkında doğru ya da yanlış düşünmemiz zihnimizdeki dua anlayışına bağlıdır. Duayı akciğerlerimizdeki soluk ve yüreğimizden gelen kan gibi düşünüyorsak, doğru düşünüyoruz. Kan durmadan akar, soluk alış da durmadan sürer; bunun bilincinde değilizdir, ama her zaman devam eder. İsa’nın bizi Tanrı’yla kusursuz bir bağ içinde tuttuğunun her zaman bilincinde değilizdir, ama O’na itaat ediyorsak, O bunu her zaman yapar. Dua bir alıştırma değildir, yaşamdır. Bir anda yükselen duayı durduran her şeyden sakın. "Durmadan dua edin," yüreğinden Tanrı’ya her an yükselen kısa duanın çocuksu alışkanlığını koru.

İsa yanıtsız kalan duadan hiç söz etmedi, duanın her zaman yanıtlandığına ilişkin sınırsız kesinliği vardı. Ruh aracılığıyla bizde de İsa’nın dua konusunda sahip olduğu anlatılmaz kesinlik var mı, yoksa Tanrı’nın duayı yanıtlamamış gibi göründüğü zamanları mı düşünüyoruz? "Her isteyen alır." Biz şöyle deriz — "Ama . . . , ama . . ." Tanrı duayı en iyi biçimde yanıtlar, bazen değil, her zaman, gerçi istediğimiz alanda yanıtın hemen görünür olması her zaman gerçekleşmeyebilir. Tanrı’nın duayı yanıtlamasını bekliyor muyuz?

Bizim için tehlikeli olan İsa’nın söylediklerini sulandırmak ve onlara sağduyuya uygun bir anlam verdirmek istememizdir; yalnızca sağduyu olsaydı, O’nun bunu söylemesine değmezdi. İsa’nın dua hakkında söyledikleri doğaüstü vahiylerdir.