"ENKAZIN İÇİNDEN YÜKSELİRİM"

Tanrı insanı sıkıntıdan bağışık tutmaz; O der — "Sıkıntıda onunla birlikte olacağım." En uç biçimdeki hangi fiilî sıkıntılar bir insanın yaşamını ele geçirirse geçirsin, bunların hiçbiri onu Tanrı’yla ilişkisinden ayıramaz. Biz "bütün bu şeylerde galiplerden üstünüz." Pavlus hayalî şeylerden değil, son derece gerçek şeylerden söz ediyor; onların ortasında üstün galipler olduğumuzu söyler, kendi hünerimizle değil, ya da kendi cesaretimizle, ya da İsa Mesih’te Tanrı’yla ilişkimizi bunların hiçbirinin etkilemediği gerçeğinden başka herhangi bir şeyle değil. Doğru ya da yanlış, bulunduğumuz yerdeyiz, tam da bulunduğumuz durumdayız. Koşullarında orada olmamasını dilediği hiçbir şey bulunmayan Hristiyan için üzülüyorum.

"Sıkıntı mı . . . ?" Sıkıntı asla soylu bir şey değildir; ama ne olursa olsun — tüketici, can yakıcı, yorucu, bizi Tanrı sevgisinden ayıramaz. Kaygıların ya da sıkıntıların seni Tanrı’nın seni sevdiği gerçeğinden ayırmasına asla izin verme.

"Istırap mı . . . ?" — her şey O’nun sevgisinin yalan olduğunu, adalet diye bir şey bulunmadığını söylerken Tanrı’nın sevgisi dayanabilir mi?

"Kıtlık mı . . . ?" — Tanrı’nın sevgisine yalnız inanmakla kalmayıp, aç bırakılırken bile galiplerden üstün olabilir miyiz?

Ya İsa Mesih bir aldatıcı ve Pavlus aldanmıştır, ya da bütün koşullar Tanrı’nın karakterinin aleyhindeyken Tanrı sevgisine tutunan bir insanın başına olağanüstü bir şey gelir. Bu şeylerin her biri karşısında mantığın sesi kesilir. Bunu yalnız bir şey açıklayabilir — Mesih İsa’daki Tanrı sevgisi. Her seferinde "Enkazın içinden yükselirim".