YANAN YÜREK
“Yüreğimiz içimizde yanmıyor muydu?”
Luka 24:32
Yanan yüreğin bu sırrını öğrenmemiz gerekir. İsa birden bize görünür, ateşler tutuşur, harika görümler görürüz, sonra her şeyin içinden geçecek yanan yüreğin sırrını korumayı öğrenmeliyiz. İsa’da kalmanın sırrını öğrenmediysek yanan yüreği öldüren şey donuk, çıplak, kasvetli, alelade gün, sıradan görevlerle, insanlarla geçen gündür.
Hristiyanlar olarak sıkıntımızın büyük bir bölümü günahtan değil, kendi doğamızın yasalarını bilmememizden kaynaklanır. Örneğin bir duygunun kendi yoluna gitmesine izin verip vermememiz gerektiğine ilişkin tek sınav, o duygunun sonucunun ne olacağını görmektir. Onu mantıksal sonucuna kadar götür, sonuç Tanrı’nın mahkûm edeceği bir şeyse, ona bir daha yol verme. Fakat Tanrı’nın Ruhu’nun tutuşturduğu bir duyguysa o duygunun yaşamında doğru sonucuna varmasına izin vermezsen, daha aşağı bir düzeyde sana karşı tepki verir. Duygusalcılar böyle oluşur. Duygu ne kadar yüksekse, alçalma o kadar derin olur, uygun düzeyinde işlenip dışa vurulmazsa. Tanrı’nın Ruhu seni harekete geçirdiyse, mümkün olduğunca çok şeyi kaçınılmaz kıl, sonuçları ne olursa olsun. Görünüm Değişmesi Dağı’nda kalamayız, fakat orada aldığımız ışığa itaat etmeliyiz; onu eyleme dökmeliyiz. Tanrı bir görü verdiğinde, bedeli ne olursa olsun, o doğrultuda işlemde bulun.
"Dilediğimiz anda tutuşturamayız Yürekte yaşayan ateşi,
Ruh eser ve sonra diner,
Ruhumuz gizemde kalır; Fakat aydınlık saatlerde istenen görevler Karanlık saatlerin içinden geçerek yerine getirilebilir."