KENDİMİ BUNUN İÇİN UYANDIRACAK MIYIM?
“Tanrı korkusuyla kutsallığı yetkinleştirerek.”
2. Korintliler 7:1
"Bu vaatlere sahip olduğumuza göre." Tanrı’nın vaatlerinin yerine gelmesini talep ederim, haklı olarak da öyle, ama bu yalnız insani yöndür; ilahi yön vaatler aracılığıyla Tanrı’nın benim üzerimdeki hakkını tanımamdır. Örneğin, bedenimin Kutsal Ruh’un tapınağı olduğunun farkında mıyım, yoksa bedenimde Tanrı’nın ışığına açıkça dayanamayacak bir alışkanlık mı var? Kutsal kılınmayla Tanrı’nın Oğlu bende biçimlenir, sonra doğal yaşamımı O’na itaat ederek ruhsal yaşama dönüştürmeliyim. Tanrı vicdanımızı en ince hassasiyete dek eğitir[1]. O bize durdurucu bir uyarı vermeye başladığında, ete ve kana danışma, kendini hemen temizle. Günlük yürüyüşünde kendini temiz tut.
Bedenin ve ruhun bütün kirliliğinden kendimi her ikisi de Tanrı’nın doğasıyla uyumlu oluncaya kadar temizlemeliyim. Ruhumun zihni içimdeki Tanrı Oğlu’nun yaşamıyla kusursuz uyum içinde mi, yoksa aklımda başkaldırıyor muyum? Kendi üzerindeki hakkına dayanarak hiç konuşmayan, içsel bir tetikte oluşu koruyan, böylece ruhunu sürekli Babası’na teslim eden Mesih’in düşünüşünü oluşturuyor muyum? Ruhumu O’nun Ruhu’yla uyum içinde tutma sorumluluğu bana aittir, İsa beni aşama aşama Kendisinin yaşadığı yere — Babası’nın iradesine kusursuz adanma içinde yaşadığı, başka hiçbir şeye aldırmadığı yere yükseltir. Tanrı korkusuyla bu tür kutsallığı tamamlıyor muyum? Tanrı bende Kendi istediğini yapabiliyor mu, başkaları yaşamımda Tanrı’yı giderek daha çok görmeye başlıyor mu?
Tanrı konusunda ciddi ol ve geri kalanı neşeyle kendi hâline bırak. Tanrı’yı kelimenin tam anlamıyla ilk sıraya koy.