YILGINLIĞIN DİSİPLİNİ

Öğrencilerin dile getirdiği her olgu doğruydu; fakat bu olgulardan çıkardıkları sonuçlar yanlıştı. Ruhsal bakımdan yılgınlık kokan her şey daima yanlıştır. Çökkünlük ve baskı beni ziyaret ederse, suç benimdir; Tanrı’nın değildir, bir başkasının da. Yılgınlık iki kaynaktan birinden doğar — ya bir şehveti doyurmuşumdur ya da doyurmamışımdır. Şehvet şu demektir — Ona hemen sahip olmalıyım. Ruhsal şehvet yanıtı veren Tanrı’yı aramak yerine, Tanrı’dan bir yanıt talep etmeme yol açar. Tanrı’nın ne yapacağına güveniyordum? Ve bugün — hemen içinde bulunduğumuz an — üçüncü gündür, O bunu yapmadı; bu yüzden yılgınlığa kapılmakta ve Tanrı’yı suçlamakta haklı olduğumu düşünüyorum. Israrımız Tanrı’nın duayı yanıtladığı noktasında olduğu her sefer, yoldan çıkarız. Duanın anlamı, yanıta değil Tanrı’ya tutunmamızdır. Bedensel olarak iyi durumda olup da yılgın olmak olanaksızdır. Yılgınlık bir hastalık belirtisidir, aynı şey ruhsal bakımdan da doğrudur. Ruhsal yılgınlık yanlıştır, ve bunun suçu daima bizdedir.

Gökten görümler, Tanrı’nın gücüne ait depremler ve gök gürlemeleri arıyoruz (yılgın oluşumuz bunu yaptığımızı kanıtlıyor), ve Tanrı’nın bütün bu süre boyunca çevremizdeki sıradan şeylerde ve insanlarda olduğunu aklımızdan bile geçirmiyoruz. En yakınımızda duran görevi yaparsak, O’nu göreceğiz. Tanrı’nın en şaşırtıcı açıklamalarından biri İsa Mesih’in Tanrılığının sıradan şeylerde gerçekleştiğini öğrendiğimizde gelir.