DOĞAL YAŞAMIN GÖREVİ

Tanrı’nın çağrısı belirli bir hizmete çağrı değildir; bunu böyle yorumlamamın nedeni Tanrı’nın doğasıyla temasın O’nun için ne yapmak istediğimi bana fark ettirmesi olabilir. Tanrı’nın çağrısı özünde O’nun doğasını dışa vurur; hizmet ise benim doğama uygun olanın sonucudur. Doğal yaşamın görevi elçi Pavlus tarafından belirtilir — "Tanrı Oğlu’nu içimde açıklamayı uygun gördüğünde O’nu vaaz edebileyim diye" (yani, kutsal bir işaret olarak ifade edeyim ) "Uluslar arasında."

Hizmet taşan adanmışlığın fazlasıyla bol dışavurumudur; fakat, derinlemesine konuşursak, buna bir çağrı yoktur, o benim küçük fiilî payımdır ve Tanrı’nın doğasıyla özdeşleşmemin yankısıdır. Hizmet yaşamımın doğal kısmıdır. Tanrı beni Kendisiyle, çağrısını anladığım bir ilişkiye getirir ve ardından O’na duyduğum katıksız sevgiden ötürü kendi hesabıma birtakım şeyler yaparım. Tanrı’ya hizmet etmek Tanrı’nın çağrısını duymuş bir doğanın bilinçli sevgi armağanıdır. Hizmet benim doğama uygun olanı dışa vurur: Tanrı’nın çağrısı O’nun doğasını dışa vurur; dolayısıyla O’nun doğasını alıp çağrısını duyduğumda, ilahî doğanın sesi ikisinde de yankılanır ve ikisi birlikte çalışır. Tanrı’nın Oğlu Kendisini bende açıklar, ben de O’na adanmışlığımdan ötürü yaşamın sıradan yollarında O’na hizmet ederim.