DE TREKKING VAN DE VADER

Wanneer God mij trekt, komt de kwestie van mijn wil onmiddellijk binnen — zal ik reageren op de openbaring die God geeft, zal ik tot Hem komen? Bespreking van geestelijke zaken is aanmatiging. Ga nooit met iemand in discussie wanneer God spreekt. Geloof is geen verstandelijke daad; geloof is een zedelijke daad waardoor ik mij weloverwogen verbind. Zal ik mijzelf volstrekt op God neergooien en een transactie aangaan op grond van wat Hij zegt? Als ik dat wil, zal ik ontdekken dat ik gegrond ben op de Werkelijkheid die zo zeker is als Gods troon.

Drijf bij de prediking van het Evangelie altijd een kwestie van de wil naar voren. Geloof moet de wil zijn om te geloven. Er moet een overgave van de wil zijn, geen overgave aan overtuigingskracht; een weloverwogen uitvaren naar God en naar wat Hij zegt, totdat ik niet langer vertrouwen heb in wat ik heb gedaan, maar alleen in God. De belemmering is dat ik God niet wil vertrouwen, maar alleen mijn verstandelijke begrip. Wat gevoelens betreft, moet ik alles blind inzetten. Ik moet willen geloven, en dit kan nooit worden gedaan zonder een gewelddadige inspanning van mijn kant om mij van mijn oude wijzen van naar de dingen kijken los te maken en door mijzelf geheel op Hem over te zetten.

Ieder mens is gemaakt om buiten zijn greep te reiken. Het is God Die mij trekt, en mijn verhouding tot Hem is in de eerste plaats een persoonlijke, niet een verstandelijke. Ik word door het wonder van God en mijn eigen wil om te geloven in de verhouding binnengeleid; daarna begin ik een intelligente waardering en een intelligent begrip van het wonder van de transactie te verkrijgen.