DE VERLOSSING SCHEPT DE BEHOEFTE DIE ZIJ BEVREDIGT
“Maar de natuurlijke mens neemt de dingen van de Geest van God niet aan, want zij zijn dwaasheid voor hem.”
1 Korinthiërs 2:14
Het Evangelie van God schept een besef van behoefte aan het Evangelie. Paulus zegt: "Als ons evangelie bedekt is, is het bedekt" — voor hen die schoften zijn? Nee, "voor hen die verloren gaan, in wie de god van deze wereld het denken van hen die niet geloven heeft verblind." De meerderheid van de mensen heeft haar zedelijkheid ruimschoots binnen haar eigen greep; zij heeft geen besef van behoefte aan het Evangelie. Het is God Die de behoefte schept waarvan geen menselijk wezen zich bewust is totdat God Zichzelf openbaart. Jezus zei: "Vraag en het zal u gegeven worden", maar God kan niet geven totdat een mens vraagt. Het is niet dat Hij achterhoudt, maar dat dit de wijze is waarop Hij de dingen op grond van de Verlossing heeft ingericht. Door middel van ons vragen zet God processen aan het werk waardoor Hij het ding schept dat niet bestaat totdat wij vragen. De innerlijke werkelijkheid van de Verlossing is dat zij voortdurend schept. Zoals de Verlossing het leven van God in ons schept, zo schept zij de dingen die aan dat leven toebehoren. Niets kan de behoefte bevredigen behalve datgene wat de behoefte heeft geschapen. Dit is de betekenis van de Verlossing — zij schept en zij bevredigt.
"En Ik, als Ik van de aarde verhoogd ben, zal alle mensen tot Mij trekken." Wij prediken onze eigen ervaringen en de mensen zijn geïnteresseerd, maar daardoor wordt geen besef van behoefte wakker. Als Jezus Christus eenmaal verhoogd wordt, zal de Geest van God een bewuste behoefte aan Hem scheppen. Achter de prediking van het Evangelie is de scheppende Verlossing van God aan het werk in de zielen van mensen. Het is nooit een persoonlijk getuigenis dat mensen redt. "De woorden die Ik tot u spreek, zijn geest en zijn leven."