HET GROTE LEVEN

Telkens wanneer een ding in de persoonlijke ervaring moeilijk wordt, lopen wij gevaar God de schuld te geven; maar wij zijn het die verkeerd zijn, niet God. Er is ergens enige verdraaidheid die wij niet willen loslaten. Zodra wij dat doen, wordt alles zo helder als het daglicht. Zolang wij twee doeleinden — onszelf en God — proberen te dienen, is er verbijstering. De houding moet er een zijn van volkomen vertrouwen op God. Wanneer wij daar eenmaal komen, is niets gemakkelijker dan het heilige leven te leven; moeilijkheid ontstaat wanneer wij ons het gezag van de Heilige Geest voor onze eigen doeleinden willen toe-eigenen.

Telkens wanneer u God gehoorzaamt, is Zijn zegel altijd dat van vrede, het getuigenis van een onpeilbare vrede die niet natuurlijk is, maar de vrede van Jezus. Telkens wanneer de vrede niet komt, blijf wachten totdat zij komt of zoek uit waarom zij niet komt. Als u op een impuls of vanuit een besef van het heldhaftige handelt, zal de vrede van Jezus niet getuigen; er is geen eenvoud of vertrouwen in God, omdat de geest van eenvoud uit de Heilige Geest geboren wordt, niet uit uw beslissingen. Iedere beslissing brengt een reactie van eenvoud.

Mijn vragen komen telkens wanneer ik ophoud te gehoorzamen. Wanneer ik God heb gehoorzaamd, komen de problemen nooit tussen mij en God; zij komen als sondes om het denken in verbazing over de openbaring van God gaande te houden. Elk probleem dat tussen God en mij komt, ontspringt uit ongehoorzaamheid; elk probleem — en er zijn er vele — dat naast mij is terwijl ik God gehoorzaam, vergroot mijn extatische vreugde, omdat ik weet dat mijn Vader weet, en ik zal kijken en zien hoe Hij dit ding ontwart.