DE ERGERNIS VAN HET NATUURLIJKE
“En zij die van Christus zijn hebben het vlees met de genegenheden en begeerten[1] gekruisigd.”
Galaten 5:24
Het natuurlijke leven is niet zondig; wij moeten van de zonde afvallig gemaakt zijn, in geen enkele gedaante of vorm iets met zonde te maken hebben. Zonde behoort aan de hel en de duivel; ik, als kind van God, behoor aan de hemel en God. Het is geen kwestie van zonde opgeven, maar van mijn recht op mijzelf, mijn natuurlijke onafhankelijkheid en zelfhandhaving opgeven, en hier moet de strijd worden gestreden. Het zijn de dingen die vanuit het natuurlijke standpunt juist en edel en goed zijn die ons van Gods beste terughouden. Onderscheiden dat natuurlijke deugden overgave aan God tegenwerken, is onze ziel in het middelpunt van haar grootste strijd brengen. Zeer weinigen van ons redetwisten met het smerige en het kwade en het verkeerde, maar wij redetwisten wel met het goede. Het goede haat het beste, en hoe hoger u op de schaal van natuurlijke deugden komt, des te feller is de tegenstand tegen Jezus Christus. "Zij die van Christus zijn hebben het vlees gekruisigd" — het gaat het natuurlijke in u alles kosten, niet iets. Jezus zei — "Als iemand Mijn discipel wil zijn, laat hij zichzelf verloochenen," d.w.z., zijn recht op zichzelf, en een mens moet beseffen Wie Jezus Christus is voordat hij het zal doen. Pas ervoor op dat u niet weigert naar de begrafenis van uw eigen onafhankelijkheid te gaan.
Het natuurlijke leven is niet geestelijk, en kan alleen door offer geestelijk worden gemaakt. Als wij het natuurlijke niet vastberaden offeren, kan het bovennatuurlijke nooit natuurlijk in ons worden. Daarheen is geen koninklijke weg; ieder van ons heeft het geheel in eigen handen. Het is geen kwestie van bidden, maar van uitvoeren.