BEROUW

Overtuiging van zonde wordt het best weergegeven in de woorden:

"Mijn zonden, mijn zonden, mijn Redder, Hoe droevig vallen zij op U."

Overtuiging van zonde is een van de zeldzaamste dingen die een mens ooit treffen. Zij is de drempel tot begrip van God. Jezus Christus zei dat de Heilige Geest, wanneer Hij kwam, van zonde zou overtuigen; en wanneer de Heilige Geest het geweten van een mens wakker schudt en hem in de tegenwoordigheid van God brengt, is het niet zijn verhouding tot mensen die hem verontrust, maar zijn verhouding tot God — "tegen U, U alleen, heb ik gezondigd en dit kwaad in Uw ogen gedaan." De wonderen van overtuiging van zonde, vergeving en heiligheid zijn zo dooreengeweven dat alleen de vergeven mens de heilige mens is; hij bewijst dat hij vergeven is doordat hij door Gods genade het tegendeel is van wat hij was. Berouw brengt een mens altijd tot dit punt: ik heb gezondigd. Het zekerste teken dat God aan het werk is, is wanneer een mens dat zegt en het meent. Alles wat minder is dan dit, is wroeging omdat hij blunders heeft gemaakt, de reflexwerking van afkeer van zichzelf.

De ingang tot het Koninkrijk loopt door de schrijnende pijnen van berouw die tegen de respectabele goedheid van een mens aanbotsen; dan begint de Heilige Geest, Die deze smarten voortbrengt, de vorming van de Zoon van God in het leven. Het nieuwe leven zal zich openbaren in bewust berouw en onbewuste heiligheid, nooit andersom. De rotsbodem van het christendom is berouw. Strikt genomen kan een mens geen berouw hebben wanneer hij dat kiest; berouw is een gave van God. De oude puriteinen baden om "de gave van tranen". Als u ooit ophoudt de kracht van berouw te kennen, bent u in duisternis. Onderzoek uzelf en zie of u vergeten bent hoe u bedroefd moet zijn.