DEELHEBBERS AAN ZIJN LIJDEN
“Verheug u naarmate u deelhebt aan het lijden van Christus.”
1 Petrus 4:13
Als u door God gebruikt zult worden, zal Hij u door een menigte ervaringen heen voeren die volstrekt niet voor u bestemd zijn; zij zijn bestemd om u in Zijn handen bruikbaar te maken en u in staat te stellen te verstaan wat in andere zielen plaatsvindt, zodat u nooit verbaasd zult zijn over wat u tegenkomt. "O, ik kan met die persoon niet omgaan." Waarom niet? God gaf u ruimschoots gelegenheid om langs die lijn voor Hem te weken, en u stormde weg omdat het stom scheen tijd op die wijze te besteden.
Het lijden van Christus is niet het lijden van gewone mensen. Hij leed "overeenkomstig de wil van God", niet vanuit het standpunt van waaruit wij als afzonderlijke mensen lijden. Alleen wanneer wij tot Jezus Christus in verhouding staan, kunnen wij verstaan waarop God in Zijn handelen met ons uit is. Het maakt deel uit van christelijke cultuur te weten wat Gods doel is. In de geschiedenis van de christelijke Kerk is de neiging geweest vereenzelviging met het lijden van Jezus Christus te ontwijken; mensen hebben getracht de uitvoering van Gods orde langs een eigen kortere weg te verkrijgen. Gods weg is altijd de weg van lijden, de weg van het "lange, lange spoor".
Zijn wij deelhebbers aan het lijden van Christus? Zijn wij bereid dat God onze persoonlijke eerzucht volledig uitstampt? Zijn wij bereid dat God onze individuele beslissingen door gedaanteverandering vernietigt? Dat zal niet betekenen dat wij precies weten waarom God ons langs die weg voert; dat zou ons tot geestelijke pedanten maken. Op het ogenblik zelf beseffen wij nooit wat God ons laat doormaken; wij gaan er min of meer misverstaand doorheen. Daarna komen wij op een lichtende plaats en zeggen: "Wel, God heeft mij omgord, hoewel ik het niet wist!"