ONDERSCHEIDING VAN GELOOF
“Geloof als een mosterdzaad ...”
Mattheüs 17:20
Wij hebben het denkbeeld dat God ons voor ons geloof beloont; in de beginstadia kan dat zo zijn, maar wij verdienen niets door geloof. Geloof brengt ons in de juiste verhouding tot God en geeft God Zijn gelegenheid. Als u een heilige bent, moet God dikwijls de bodemplank uit uw ervaring slaan om u met Hemzelf in aanraking te brengen. God wil dat u begrijpt dat het een geloofsleven is, niet een leven van sentimenteel genieten van Zijn zegeningen. Uw eerdere geloofsleven was nauw en intens, gevestigd rondom een kleine zonnevlek van ervaring waarin evenveel gevoel als geloof zat, vol licht en zoetheid; daarna trok God Zijn bewuste zegeningen terug om u te leren door geloof te wandelen. U bent Hem nu veel meer waard dan in uw dagen van bewuste verrukking en verrukkend getuigenis.
Geloof moet door zijn eigen natuur worden beproefd, en de werkelijke beproeving van geloof is niet dat wij het moeilijk vinden God te vertrouwen, maar dat Gods karakter in ons eigen denken moet worden vrijgepleit. Geloof moet in zijn daadwerkelijke uitwerking door perioden van lettergreeploze afzondering gaan. Verwar de beproeving van geloof nooit met de gewone discipline van het leven; veel van wat wij de beproeving van geloof noemen, is het onvermijdelijke gevolg van het feit dat wij leven. Geloof in de Bijbel is geloof in God tegen alles wat Hem tegenspreekt: ik zal Gods karakter trouw blijven, wat Hij ook doet. "Al doodt Hij mij, toch zal ik Hem vertrouwen" — dit is de verhevenste geloofsuitspraak in de gehele Bijbel.