DE MEESTER VAN DE ZENDELING

Een meester hebben en beheerst worden zijn niet hetzelfde. Een meester hebben betekent dat er iemand is die mij beter kent dan ik mijzelf ken, iemand die dichterbij is dan een vriend, iemand die de verste afgrond van mijn hart peilt en die bevredigt, iemand die mij in het veilige besef heeft gebracht dat hij iedere verwarring en ieder probleem van mijn denken heeft ontmoet en opgelost. Een meester hebben is dit en niets minder: "Eén is uw Meester, namelijk Christus."

Onze Heer dwingt gehoorzaamheid nooit af; Hij neemt geen middelen te baat om mij te laten doen wat Hij wil. Op bepaalde tijden wens ik dat God mij zou beheersen en mij het ding zou laten doen, maar dat zal Hij niet; in andere stemmingen wens ik dat Hij mij met rust zou laten, maar dat doet Hij niet.

"U noemt Mij Meester en Heer" — maar is Hij dat? Meester en Heer hebben weinig plaats in onze woordenschat; wij geven de voorkeur aan de woorden Verlosser, Heiligmaker en Genezer. Het enige woord dat meesterschap in de ervaring beschrijft, is liefde, en wij weten heel weinig van liefde zoals God haar openbaart. Dit wordt bewezen door de wijze waarop wij het woord gehoorzamen gebruiken. In de Bijbel is gehoorzaamheid gegrond op de verhouding tussen gelijken, die van een zoon met zijn vader. Onze Heer was niet Gods dienaar, Hij was Zijn Zoon. "Hoewel Hij een Zoon was, heeft Hij toch gehoorzaamheid geleerd ..." Als ons denkbeeld is dat wij beheerst worden, is dat een bewijs dat wij geen meester hebben; als dat onze houding tegenover Jezus is, zijn wij ver verwijderd van de verhouding die Hij wil. Hij wil ons in de verhouding waarin Hij gemakkelijk Meester is zonder dat wij ons daarvan bewust zijn; alles wat wij weten is dat wij van Hem zijn om te gehoorzamen.