HET SACRAMENT VAN DE HEILIGE
“Laten zij die overeenkomstig de wil van God lijden, de bewaring van hun zielen aan Hem toevertrouwen in weldoen.”
1 Petrus 4:19
Kiezen om te lijden betekent dat er iets verkeerd is; Gods wil kiezen, ook als die lijden betekent, is iets heel anders. Geen gezonde heilige kiest ooit lijden; hij kiest Gods wil, zoals Jezus deed, of die nu lijden betekent of niet. Geen heilige durft zich te mengen in de discipline van het lijden van een andere heilige.
De heilige die het hart van Jezus bevredigt, zal andere heiligen sterk en rijp voor God maken. De mensen die ons goeddoen, zijn nooit degenen die met ons sympathiseren; zij hinderen altijd, want sympathie ontzenuwt. Niemand begrijpt een heilige behalve de heilige die het dichtst bij de Verlosser is. Als wij de sympathie van een heilige aanvaarden, is het terugwerkende gevoel: nu ja, God behandelt mij hard. Daarom zei Jezus dat zelfmedelijden van de duivel was (zie Mattheüs 16:23). Wees barmhartig jegens Gods reputatie. Het is gemakkelijk Gods karakter zwart te maken, omdat God nooit antwoordt en Zichzelf nooit rechtvaardigt. Pas op voor de gedachte dat Jezus in Zijn aardse leven sympathie nodig had; Hij weigerde sympathie van mensen, omdat Hij veel te wijs wist dat niemand op aarde begreep waarop Hij uit was. Hij ontving alleen sympathie van Zijn Vader en van de engelen in de hemel (vgl. Lukas 15:10).
Let op Gods onuitsprekelijke verspilling van heiligen, naar het oordeel van de wereld. God plant Zijn heiligen op de nuttelooste plaatsen. Wij zeggen: God bedoelt dat ik hier ben omdat ik zo nuttig ben. Jezus heeft Zijn leven nooit volgens de lijn van het grootste nut beoordeeld. God plaatst Zijn heiligen waar zij Hem zullen verheerlijken, en wij zijn volstrekt geen rechters van waar dat is.