DE AFREKENING MET REINHEID

Wij beginnen met op onze onwetendheid te vertrouwen en haar onschuld te noemen, vervolgens op onze onschuld te vertrouwen en haar reinheid te noemen; en wanneer wij deze ruwe uitspraken van Onze Heer horen, deinzen wij terug en zeggen: maar ik heb nooit iets van die afschuwelijke dingen in mijn hart gevoeld. Wij nemen kwalijk wat Jezus Christus openbaart. Jezus Christus is óf de hoogste Autoriteit over het menselijke hart, óf Hij is het niet waard dat er ook maar enige aandacht aan Hem wordt geschonken. Ben ik bereid op Zijn doordringendheid te vertrouwen, of vertrouw ik liever op mijn onschuldige onwetendheid? Als ik bewuste onschuld tot de toets maak, zal ik waarschijnlijk op een plaats komen waar ik met een huiverend ontwaken ontdek dat wat Jezus Christus zei waar is, en ik zal ontzet zijn over de mogelijkheid van kwaad en verkeerdheid in mij. Zolang ik onder de bescherming van onschuld blijf, leef ik in een dwazenparadijs. Als ik nooit een schurk ben geweest, is de reden een mengsel van lafheid en de bescherming van het beschaafde leven; maar wanneer ik voor God word uitgekleed, ontdek ik dat Jezus Christus in Zijn diagnose gelijk heeft.

Het enige wat beveiligt, is de Verlossing van Jezus Christus. Als ik mijzelf aan Hem wil overgeven, hoef ik de verschrikkelijke mogelijkheden die in mijn hart zijn nooit te ervaren. Reinheid ligt voor mij te diep om haar van nature te bereiken; maar wanneer de Heilige Geest binnenkomt, brengt Hij in het middelpunt van mijn persoonlijke leven precies de Geest die in het leven van Jezus Christus werd geopenbaard, namelijk de Heilige Geest, Die onbezoedelde reinheid is.