DE AFREKENING MET VERVOLGING
“Maar Ik zeg u dat u het kwaad niet weerstaat; maar wie u op uw rechterwang slaat, keer hem ook de andere toe.”
Mattheüs 5:39, enz.
Deze verzen openbaren de vernedering van het christen-zijn. Als een mens niet terugslaat, komt dat van nature doordat hij een lafaard is; maar als een mens geestelijk niet terugslaat, is dat een openbaring van de Zoon van God in hem. Wanneer u beledigd wordt, moet u het niet alleen niet kwalijk nemen, maar er een gelegenheid van maken de Zoon van God te vertonen. U kunt de aard van Jezus niet nabootsen; zij is er of zij is er niet. Voor de heilige wordt persoonlijke belediging de gelegenheid om de ongelooflijke lieflijkheid van de Heer Jezus te openbaren.
De leer van de Bergrede luidt niet: doe uw plicht, maar: doe wat niet uw plicht is. Het is niet uw plicht de tweede mijl te gaan, de andere wang toe te keren; maar Jezus zegt dat wij, als wij Zijn discipelen zijn, deze dingen altijd zullen doen. Er zal geen geest zijn van: "Nu ja, ik kan niet méér doen; men heeft mij zo verkeerd voorgesteld en verkeerd begrepen." Iedere keer dat ik op mijn rechten sta, doe ik de Zoon van God pijn; daarentegen kan ik voorkomen dat Jezus pijn wordt gedaan als ik de slag zelf opvang. Dat is de betekenis van aanvullen wat ontbreekt aan de verdrukkingen van Christus. De discipel beseft dat in zijn leven de eer van zijn Heer op het spel staat, niet zijn eigen eer.
Zoek nooit het recht-zijn in de andere mens, maar houd nooit op zelf recht te zijn. Wij zoeken altijd gerechtigheid; de leer van de Bergrede luidt: zoek nooit gerechtigheid, maar houd nooit op haar te geven.