DE GEWOONTE OM VAN HET ONAANGENAME TE GENIETEN
“Opdat ook het leven van Jezus in ons sterfelijke vlees openbaar wordt.”
2 Korinthiërs 4:10
Wij moeten gewoonten vormen om uit te drukken wat Gods genade in ons heeft gedaan. Het gaat er niet om gered te worden uit de hel, maar om gered te worden om het leven van de Zoon van God in ons sterfelijke vlees te openbaren, en het zijn de onaangename dingen die ons doen tonen of wij Zijn leven wel of niet openbaren. Openbaar ik de noodzakelijke zoetheid[1] van de Zoon van God, of de noodzakelijke irritatie van "mijzelf" los van Hem? Het enige ding dat mij in staat zal stellen het onaangename te genieten is het intense enthousiasme om het leven van de Zoon van God zich in mij te laten openbaren. Hoe onaangenaam een ding ook mag zijn, zeg — "Heer, ik ben verheugd U in deze aangelegenheid te gehoorzamen," en onmiddellijk zal de Zoon van God naar de voorgrond dringen, en in mijn menselijk leven zal datgene worden geopenbaard wat Jezus verheerlijkt.
Er mag geen redetwisten zijn. Zodra u het licht gehoorzaamt, dringt de Zoon van God in die bepaalde zaak door u heen; maar als u redetwist bedroeft u de Geest van God. U moet uzelf geschikt houden om het leven van de Zoon van God geopenbaard te laten worden, en u kunt uzelf niet geschikt houden als u aan zelfmedelijden toegeeft. Onze omstandigheden zijn het middel om te openbaren hoe wonderbaarlijk volmaakt en buitengewoon rein de Zoon van God is. Het ding dat het hart behoort te laten kloppen is een nieuwe wijze om de Zoon van God te openbaren. Het is één ding het onaangename te kiezen, en een ander ding het onaangename binnen te gaan doordat God het zo construeert. Als God u daar plaatst, is Hij ruimschoots voldoende.
Houd uw ziel geschikt om het leven van de Zoon van God te openbaren. Leef niet op herinneringen; laat het Woord van God altijd leven en werkzaam zijn in u.