BELANGSTELLING OF VEREENZELVIGING?

De dwingende geestelijke noodzaak is het doodvonnis over de aard van de zonde te ondertekenen: alle emotionele indrukken en verstandelijke overtuigingen omzetten in een moreel vonnis tegen de aard van de zonde, namelijk mijn aanspraak op mijn recht op mijzelf. Paulus zegt: "Ik ben met Christus gekruisigd"; hij zegt niet: "Ik heb besloten Jezus Christus na te bootsen", of: "Ik zal proberen Hem te volgen", maar: "Ik ben met Hem vereenzelvigd in Zijn dood." Wanneer ik tot zo'n morele beslissing kom en ernaar handel, wordt alles wat Christus voor mij aan het Kruis heeft bewerkt, in mij bewerkt. De vrijwillige overgave van mijzelf aan God geeft de Heilige Geest de gelegenheid mij de heiligheid van Jezus Christus toe te delen.

"... niettemin leef ik..." De individualiteit blijft, maar de drijfveer, de heersende aard, wordt radicaal veranderd. Hetzelfde menselijke lichaam blijft, maar het oude satanische recht op mijzelf wordt vernietigd.

"En het leven dat ik nu in het vlees leef. ", niet het leven dat ik verlang te leven en bid om te leven, maar het leven dat ik nu in mijn sterfelijke vlees leef, het leven dat mensen kunnen zien, "ik leef door het geloof van de Zoon van God". Dit geloof is niet Paulus' geloof in Jezus Christus, maar het geloof dat de Zoon van God hem heeft toegedeeld - "het geloof van de Zoon van God". Het is niet langer geloof in geloof, maar geloof dat over alle bewuste grenzen heen is gesprongen, het identieke geloof van de Zoon van God.