DE DISCIPLINE VAN ONTZETTING
“En terwijl zij volgden, waren zij bevreesd.”
Marcus 10:32
In het begin waren wij er zeker van dat wij alles over Jezus Christus wisten, het was een genot om alles te verkopen en ons uit te werpen in een stoutmoedigheid van liefde; maar nu zijn wij er niet zo zeker van. Jezus gaat voorop en Hij ziet er vreemd uit: "Jezus ging voor hen heen, en zij waren verbaasd".
Er is een aspect van Jezus dat het hart van een discipel tot in de kern verkilt en het gehele geestelijke leven naar adem doet snakken. Dit vreemde Wezen, met Zijn gezicht "als een vuursteen gezet" en Zijn schrijdende vastberadenheid, jaagt mij schrik aan. Hij is niet langer Raadsman en Metgezel; Hij wordt in beslag genomen door een gezichtspunt waarvan ik niets weet, en ik sta verbaasd over Hem. Aanvankelijk was ik ervan overtuigd dat ik Hem begreep, maar nu ben ik daar niet zo zeker van. Ik begin te beseffen dat er afstand bestaat tussen Jezus Christus en mij; ik kan niet langer vertrouwelijk met Hem omgaan. Hij gaat voor mij uit en keert Zich nooit om; ik heb geen idee waar Hij heengaat, en het doel is vreemd ver weg geworden.
Jezus Christus moest iedere zonde en ieder verdriet peilen die de mens zou kunnen ervaren, en dat is wat Hem vreemd laat lijken. Wanneer wij Hem in dit aspect zien, kennen wij Hem niet, herkennen wij geen enkel kenmerk van Zijn leven en weten wij niet hoe wij Hem moeten volgen. Hij gaat voorop, een Leider Die zeer vreemd is, en wij hebben geen kameraadschap met Hem.
De discipline van ontzetting is essentieel in het leven van een discipel. Het gevaar is om terug te keren naar een klein vuurtje van onszelf en ons enthousiasme daaraan aan te wakkeren (vgl. Jesaja 1:10-11). Als de duisternis van ontzetting komt, verdraag het tot het voorbij is, want daaruit zal het volgen van Jezus komen dat een onuitsprekelijke vreugde is.