OVERGAVE
“Toen begon Petrus tot Hem te zeggen: Zie, wij hebben alles verlaten en zijn U gevolgd...”
Marcus 10:28
Onze Heer antwoordt in feite dat overgave Hemzelf geldt, en niet wat de discipelen er zelf door zullen verkrijgen. Pas op voor een overgave met een handelsgeest erin: "Ik ga mijzelf aan God geven omdat ik van de zonde verlost wil worden, omdat ik heilig gemaakt wil worden." Dat alles is het gevolg van recht staan tegenover God, maar die geest behoort niet tot de wezenlijke natuur van het christendom. Overgave is in het geheel nergens voor bedoeld. Wij zijn zo vercommercialiseerd geraakt dat wij alleen naar God gaan om iets van Hem te krijgen, en niet om Hemzelf. Het is alsof wij zeggen: "Nee, Heer, ik wil U niet, ik wil mijzelf; maar ik wil mijzelf rein en vervuld met de Heilige Geest. Ik wil in Uw toonzaal worden geplaatst en kunnen zeggen: 'Dit is wat God voor mij heeft gedaan.'" Als wij iets alleen aan God opgeven omdat wij meer terug willen krijgen, is er niets van de Heilige Geest in onze overgave; het is ellendig commercieel eigenbelang. Dat wij de hemel verkrijgen, van zonde verlost worden en voor God bruikbaar worden — deze dingen komen nooit als overwegingen op bij werkelijke overgave, die een persoonlijke, soevereine voorkeur voor Jezus Christus Zelf is.
Wanneer wij op de barrières van natuurlijke verwantschap stuiten, waar is Jezus Christus dan? De meesten van ons verlaten Hem: "Ja, Heer, ik heb Uw roep gehoord; maar mijn moeder staat in de weg, mijn vrouw, mijn eigenbelang, en ik kan niet verder." "Dan", zegt Jezus, "kunt u Mijn discipel niet zijn."
De toets van overgave ligt altijd over de nek van natuurlijke toewijding heen[1]. Ga daaroverheen, en Gods eigen overgave zal allen omvatten die u bij uw overgave pijn moest doen. Pas ervoor op dat u niet vóór volledige overgave aan God halt houdt. De meesten van ons kennen overgave alleen in een visioen.
[1] Chambers gebruikt hier het ongewone beeld van een ‘nek’ voor de smalle, moeilijke overgang waar natuurlijke toewijding de volledige overgave aan God op de proef stelt. Het woord is bewust letterlijk behouden, omdat het Engelse neck behalve een lichaamsdeel ook een nauwe verbinding of vernauwing kan aanduiden en hier verwijst naar het beslissende knelpunt waar men overheen moet.