BENT U OOIT VOOR HEM IN VERVOERING GERAAKT?

Als menselijke liefde een mens niet buiten zichzelf meevoert, is zij geen liefde. Als liefde altijd weloverwogen, altijd wijs, altijd verstandig en berekenend is en nooit buiten zichzelf wordt meegevoerd, is zij in het geheel geen liefde. Zij kan genegenheid zijn, zij kan warmte van gevoel zijn, maar zij bezit niet de ware natuur van liefde.

Ben ik ooit in vervoering geraakt om iets voor God te doen, niet omdat het mijn plicht was, niet omdat het nuttig was en niet omdat er enige andere reden voor was dan het feit dat ik Hem liefheb? Heb ik ooit beseft dat ik God dingen kan brengen die voor Hem van waarde zijn, of hang ik dromerig rond de grootsheid van Zijn Verlossing terwijl ik talloze dingen zou kunnen doen? Geen Goddelijke, kolossale dingen die als wonderbaarlijk zouden kunnen worden opgetekend, maar gewone, eenvoudige menselijke dingen die God zullen bewijzen dat ik aan Hem overgegeven ben? Heb ik ooit in het hart van de Heer Jezus voortgebracht wat Maria van Bethanië voortbracht?

Er zijn tijden waarin het lijkt alsof God toekijkt om te zien of wij Hem de blijken van overgave zullen geven die tonen hoe oprecht wij Hem liefhebben. Overgave aan God is van meer waarde dan persoonlijke heiligheid. Persoonlijke heiligheid richt het oog op onze eigen witheid; wij zijn zeer bezorgd over de wijze waarop wij lopen, spreken en eruitzien, uit vrees dat wij Hem beledigen. Volmaakte liefde drijft dit alles uit zodra wij aan God overgegeven zijn. Wij moeten ons ontdoen van deze gedachte: "Ben ik van enig nut?" en vaststellen dat wij dat niet zijn; dan zijn wij misschien dicht bij de waarheid. Het gaat nooit om nuttig zijn, maar om van waarde zijn voor God Zelf. Wanneer wij aan God overgegeven zijn, werkt Hij voortdurend door ons heen.