HET INITIATIEF TEGEN WANHOOP

De discipelen vielen in slaap toen zij wakker hadden moeten blijven; en toen zij beseften wat zij hadden gedaan, bracht dat wanhoop voort. Het gevoel van het onherstelbare heeft de neiging ons tot wanhoop te brengen, en wij zeggen: "Nu is alles verloren; het heeft geen zin het nog langer te proberen." Als wij denken dat dit soort wanhoop uitzonderlijk is, vergissen wij ons; het is een zeer gewone menselijke ervaring. Telkens wanneer wij beseffen dat wij niet hebben gedaan waarvoor wij een geweldige gelegenheid hadden, zijn we geneigd om in wanhoop weg te zinken; en Jezus Christus komt en zegt: "Slaap nu maar verder; die gelegenheid is voorgoed verloren, u kunt haar niet veranderen; maar sta op en ga naar het volgende." Laat het verleden slapen, maar laat het aan de boezem van Christus slapen; en ga met Hem uit, de onweerstaanbare toekomst in.

In elk van onze levens zijn er zulke ervaringen. Wij verkeren in wanhoop, de wanhoop die uit werkelijke feiten voortkomt, en wij kunnen onszelf er niet uit opheffen. De discipelen hadden in dit geval iets ronduit onvergeeflijks gedaan: zij waren in slaap gevallen in plaats van met Jezus te waken; maar Hij kwam met een geestelijk initiatief tegen hun wanhoop en zei: "Sta op en doe het volgende." Als wij door God geïnspireerd zijn, wat is dan het volgende? Hem volkomen vertrouwen en bidden op grond van Zijn Verlossing.

Laat het besef van mislukking nooit uw nieuwe handelen bederven.