DE DISCIPLINE VAN NEERSLACHTIGHEID

Ieder feit dat de discipelen noemden was juist; maar de gevolgtrekkingen die zij uit die feiten maakten, waren verkeerd. Alles wat geestelijk naar neerslachtigheid zweemt, is altijd verkeerd. Als depressie en onderdrukking mij bezoeken, ligt de schuld bij mij; niet bij God en ook niet bij iemand anders. Neerslachtigheid ontspringt aan een van twee bronnen: ik heb een begeerte bevredigd of ik heb dat niet gedaan. Begeerte betekent: ik moet het onmiddellijk hebben. Geestelijke begeerte laat mij een antwoord van God eisen, in plaats van God te zoeken, Die het antwoord geeft. Wat heb ik erop vertrouwd dat God zou doen? En vandaag - in het onmiddellijke heden - is het de derde dag, en Hij heeft het niet gedaan; daarom beeld ik mij in dat ik gerechtvaardigd ben neerslachtig te zijn en God de schuld te geven. Telkens wanneer de nadruk ligt op het punt dat God het gebed beantwoordt, zijn wij van het spoor af. De betekenis van het gebed is dat wij God aangrijpen, niet het antwoord. Het is onmogelijk lichamelijk gezond en tegelijk neerslachtig te zijn. Neerslachtigheid is een teken van ziekte, en geestelijk geldt hetzelfde. Geestelijke neerslachtigheid is verkeerd, en wij dragen er altijd zelf de schuld van.

Wij zoeken visioenen uit de hemel, aardbevingen en donderslagen van Gods kracht (het feit dat wij neerslachtig zijn bewijst dat wij dat doen), en wij dromen er nooit van dat God al die tijd aanwezig is in de alledaagse dingen en mensen om ons heen. Als wij de plicht doen die het dichtst bij ons ligt, zullen wij Hem zien. Een van de verbazingwekkendste openbaringen van God komt wanneer wij leren dat de Godheid van Jezus Christus juist in de alledaagse dingen wordt verwezenlijkt.