DE GEOPENDE BLIK

Dit vers is de meest verheven verdichting van de propaganda van een discipel van Jezus Christus in het gehele Nieuwe Testament.

Het eerste soevereine werk van genade wordt samengevat in het woord: "opdat zij kwijtschelding van zonden ontvangen." Wanneer iemand in zijn persoonlijk beleefde christelijke ervaring tekortschiet, komt dat bijna altijd doordat hij nooit iets heeft ontvangen. Het enige teken dat iemand gered is, is dat hij iets van Jezus Christus heeft ontvangen. Ons aandeel als arbeiders voor God is de ogen van mensen te openen, opdat zij zich van de duisternis tot het licht keren; maar dat is geen redding, dat is bekering - de inspanning van een ontwaakte mens. Ik denk niet dat het te ver gaat om te zeggen dat de meerderheid van de naamchristenen tot deze categorie behoort: hun ogen zijn geopend, maar zij hebben niets ontvangen. Bekering is geen wedergeboorte. Dit is een van de verwaarloosde factoren in onze prediking van vandaag. Wanneer iemand wedergeboren is, weet hij dat dit komt doordat hij iets als gave van de almachtige God heeft ontvangen, en niet door zijn eigen beslissing. Mensen registreren hun geloften en ondertekenen hun beloften en besluiten vol te houden, maar niets hiervan is redding. Redding betekent dat wij op het punt worden gebracht waarop wij op gezag van Jezus Christus iets van God kunnen ontvangen, namelijk kwijtschelding van zonden.

Daarna volgt het tweede machtige werk van genade: "een erfdeel onder hen die geheiligd zijn." In de heiliging geeft de wedergeboren ziel welbewust haar recht op zichzelf aan Jezus Christus over en vereenzelvigt zij zich volkomen met Gods belang bij andere mensen.