LATEN WIJ TER ZAKE BLIJVEN
“Mijn vurige verlangen en mijn hoop zijn dat ik mij nooit zal hoeven schamen, maar dat ik nu, zoals altijd, Christus in mijn eigen persoon eer zal aandoen door onbevreesde moed.”
Filippenzen 1:20 (MOFFATT)
Mijn uiterste voor Zijn hoogste.
"Mijn vurige verlangen en mijn hoop zijn dat ik mij nooit zal hoeven schamen." Wij zullen ons allen zeer schamen als wij ons niet aan Jezus overgeven op het punt waarop Hij ons heeft gevraagd ons aan Hem over te geven. Paulus zegt: "Mijn besluit is: mijn uiterste voor Zijn hoogste te zijn." Daar komen is een kwestie van de wil, niet van discussie of redenering, maar van overgave van de wil - een absolute en onherroepelijke overgave op dat punt. Buitensporig rekening houden met onszelf is wat ons van die beslissing weerhoudt, al zeggen wij dat wij rekening houden met anderen. Wanneer wij overwegen wat het anderen zal kosten als wij de roep van Jezus gehoorzamen, zeggen wij tegen God dat Hij niet weet wat onze gehoorzaamheid zal betekenen. Blijf ter zake; Hij weet het wel. Sluit iedere andere overweging buiten en houd uzelf voor God uitsluitend bij dit ene: Mijn uiterste voor Zijn hoogste. Ik ben vastbesloten geheel en al voor Hem en voor Hem alleen te zijn.
Mijn onversaagdheid voor Zijn heiligheid.
"Of dat nu leven of dood betekent, het doet er niet toe!" (vs. 21.) Paulus is vastbesloten dat niets hem ervan zal weerhouden precies te doen wat God wil. Gods orde moet in ons leven op een crisis uitlopen, omdat wij aan de zachtere weg geen gehoor geven. Hij brengt ons op het punt waarop Hij ons vraagt ons uiterste voor Hem te zijn, en wij beginnen te redetwisten; dan brengt Hij door Zijn voorzienigheid een crisis teweeg waarin wij moeten kiezen - voor of tegen. Vanaf dat punt begint de "grote scheidslijn".
Als de crisis u op welk terrein ook heeft bereikt, geef uw wil dan absoluut en onherroepelijk aan Hem over.